ابعاد شاخص و حائز اهمیت دوران حیات امام رضا (علیه اسلام)

رئیس انجمن مطالعات سیاسی حوزه چگونگی ارتباط شیعیان با امام معصوم و زمینه‌سازی عصر غیبت را به عنوان ابعاد شاخص و حائز اهمیت دوران حیات امام رضا‌(ع) نام برد.

حجت‌الاسلام غلامرضا بهروز لک، رئیس انجمن مطالعات سیاسی حوزه  در گفت‌وگویی موقعیت و جایگاه امام هشتم شیعیان در میان ائمه اطهار‌(ع) را از یک سو و وجود مرقد مطهر آن حضرت در کشور را از سوی دیگر حائز اهمیت دانست و به بررسی دوران زندگی ایشان پرداخت.
 
وی افزود: پس از فروپاشی خلافت اموی در سال 132 هجری قمری یک فضای علمی برای جهان اسلام به ویژه امام صادق‌(ع) شکل گرفت که گسترش تشیع را در پی داشت و در این دوران بود که نیاز به سازماندهی شیعیان از طریق تشکیل نهاد وکالت فراهم شد.

ایشان با بیان این‌که امام رضا‌(ع) در دورانی زندگی می‌کردند که نوعی چرخش در رویکرد خلفا به ویژه خلفان عباسی به امامان شیعه صورت گرفته بود، بعد شاخص و حائز اهمیت حیات امام رضا‌(ع) را چگونگی ارتباط جامع شیعیان با امام معصوم و زمینه‌سازی عصر غیبت دانست.

وی با یادآوری این مطلب که ابلاغ و معرفی امام مهدی‌‌(ع) از زمان پیامبر اکرم‌‌(ص) و امام علی‌‌(ع) که دوران حاکمیت معصومان‌(ع) بوده، صورت گرفته است، گفت:‌ پیامبر اکرم‌‌(ص) حتی از غدیر خم بنا بر نقلی و پیش از آن در مناسبت‌های مختلف از مهدی‌‌(عج) یاد کرده بودند و در سخنان امام علی‌(ع) و حضرت زهرا‌(س) نیز چنین بود تا نوبت به عصر امام رضا‌(ع) می‌رسد.
 
حجت‌الاسلام بهروز لک اضافه کرد: در زمان امام رضا‌‌(ع) مکانیزم دیگری برای ارتباط و آماده‌سازی عصر غیبت و معرفی مهدی موعود‌‌(عج) مطرح می‌شود و آن نهاد وکالت است که از سرآغاز این مکانیزم از زمان امام کاظم‌‌(ع) در جامعه شیعی شکل گرفته بود.

وی یکی از دلایل حصر امام کاظم‌‌(ع) را ارتباط گسترده ایشان با جهان شیعی از طریق وکلا و نایبان خاص عنوان و اظهار کرد: هرچند این مکانیزم در زمان امام رضا‌‌(ع) تداوم پیدا کرد، اما از زمان ایشان مکانیزم دیگری برای ارتباط معصومان با دیگران شکل گرفت و آن ارتباط محدود شیعیان با امام معصوم‌(ع)بود.

رئیس انجمن مطالعات سیاسی حوزه گفت: سال 200 هجری قمری که امام رضا‌(ع) وارد سرزمین ایران شدند، تحت نظارت مستقیم دستگاه خلافت قرار گرفتند و رفتارهای ایشان به شدت کنترل می‌شد؛ این امر در زمان فرزندان امام رضا‌(ع) یعنی امام جواد‌(ع)، امام هادی‌‌(ع) و امام حسن عسکری‌‌(ع) به اوج خود رسید.

وی تصریح کرد: نظارت مستقیم دستگاه خلافت در زمان امام هادی‌‌(ع) و امام حسن عسکری‌‌(ع) بسیار شدید بود به طوری که این دو امام معصوم کاملا تحت حصر خلافت قرار گرفتند و ارتباط شیعیان با آن حضرات کنترل شده و محدود بود؛ بنابراین نهاد وکالت حد کنترلی جامعه شیعی را از سوی نایبان فراهم می‌کرد.

حجت‌الاسلام بهروز لک در بخش دیگری از سخنان خود تکریم امام مهدی‌‌‌‌(عج) از سوی ائمه اطهار(ع) به ویژه برخوردی که امام صادق‌(ع) برای فرزندی که هنوز به دنیا نیامده است انجام می‌دادند مانند قرائت دعای ندبه را الزام دیگری برای توجه به ظهور منجی در این دوران برشمرد.

وی با بیان این‌که تکریم مهدی‌‌(عج) و سوق دادن جامعه به مهدی موعود در زمان امام رضا‌(ع) شدت گرفت، ابراز داشت: امام رضا‌‌(ع)هنگامی که نام فرزندشان مهدی‌‌(عج) را می‌شنیدند دست بر سر می‌گذاشتند و ادای احترام می‌کردند و با عمل خود نشان می‌دادند که ایشان شایسته احترام بسیار است.
 
رئیس انجمن مطالعات سیاسی حوزه معرفی مهدی واقعی از مدعیان دروغین مهدویت را یکی دیگر از اقدامات برجسته ائمه اطهار‌‌(ع)عنوان کرد و گفت: آغاز این اقدام در زمان امام صادق‌(ع) بود که وقتی گفته شد یکی از خاندان بنی‌هاشم قصد قیام دارد و خود را می‌خواهد مهدی بنامد، تبیین کردند که هنوز مهدی‌‌(عج) نیامده است.

http://www.rasanews.ir/Nsite/FullStory/?Id=121588